posted by KaD on Tem 6
Her öğrenci evinde muhakkak ‘nöbetçi sistemi’ uygulanır ve günün nöbetçisi, resmi köle statüsünde kullanılır. Yemek sırasında en az elli kere mutfağa gönderilir.
Evdekilerin temel gida maddeleri yumurta ve patatestir. Bu ikisinin birlesiminden 12 çesit yemek yapilabilir. Çay yemekten sonra degil, yemekle birlikte içilir.
Her gece kesinlikle saçma sapan bir tartisma konusu açilir. (Düsünmüyorum o halde yok muyum yani? Dünya döndügü için mi güzel? Attan inip essege binilir mi?)
Her evin muhakkak suyu, çayi deviren bir sakari vardir. Ha bi de islerden kaytaran tembeli bulunmaktadir.
Yemek yapmaya karar verilir ve yemek yapmaya baslandiginda eksikler ortaya çikar, zamanla yarisarak yemek tamamlanir.
Kesinlikle ama kesinlikle temiz çatal, kasik, tava kalmayincaya kadar bulasiklar yikanmaz.
Her sabah derse geç kalinir ve ögle kalkip okula yemek yemege gidilir. (Okulun yemegi ucuz oldugu için…)
Sinav dönemlerinin favori cümlesi “bu gece yatmiycam ders çaliscam”dir. Gece yatilmaz ama ders de çalisilmaz.
Evin duvarlari vize-final tarihleri, ilginç sözler, nöbetçi listesi, harcama listesi gibi yazili belgelerle süslüdür.
Ögrenci evinin, ögrenci misafirleri de eksik olmaz ve gelen misafire önce “bi kola al da içelim” diye baslanilan ismarlatma olayina, iyice sövüsleninceye kadar devam edilir.
Ev genelde bodrum ve giris katta oldugundan, pencereden girilebilir özelliktedir. (Her ihtimale karsi bi pencere muhakkak içeriden kilitlenmeyerek açik birakilir.) Dis kapi ise zaten kilitlenmez.
Ev fertlerinin asagi yukari tamami leyla gibidir, yani ask trafigi yogundur. Kimininki platoniktir, kafayi yer ve yedirtir, kimi romantik takilir, siirler ezberlenir, kimi ise aksam ansizin nisanli olarak eve dönebilir.
