Archive for Eylül, 2009

posted by RuK on Eyl 25

Gittin…
Ben, arkandan sadece baktım.
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki…
“Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim” diyecektim sana.
Konuşamadım…

Gittin…
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
Ağlayamadım…

Gittin…
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
Anlatamadım…

Gittin…
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım.

Gittin…
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım…

Gittin…
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım…

Gittin…
Bir şey söyledin mi giderken?
“Kal” dememi istedin mi?
Son bir kez “seni seviyorum” dedin mi?
“Bekle beni döneceğim” diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım…

Gittin…
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım…

Gittin…
Unutulanların arasına katılmalıydım
Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım…

Gittin…
Bir okyanusun ortasında
tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
Bil ki; seni Unutamadım…

posted by RuK on Eyl 13

Tüm yolları tıkadığımı zannederken bir film afişinde gördüm gitmelerimi…
ßen Hic Sensiz Olmadım ki .. Onları da yok edemem ki…
Her şeyi silsem yok saysam neye yarar?
Çekip gitsem buralardan…
Çekip gitsem her şey geride mi kalacak?
Tüm yükümle gideceğim aslında farkındayım…
Kendimle…

Kişiye kendinden daha büyük yük yoktur sanırım…

Kendimi bırakıp gitsem…
Mümkünse gitsem…
Kendimi o bardaki masada kahvemle ve Ahmet Altan’la bırakıp gidebilseydim yanıma da sadece sigaramı ve özbenliğimi alabilseydim…
İşte o zaman çekip gitmelerim ne güzel olurdu…

Durağan bir otel odasında hareket halinde bir sigaranın dumanıyla…
İşte ilk nefes…
Çok acı çekiyorum ben…

Ardından ikinci nefes…
Evetttt çokkk acıyor içim…

Üçüncü nefes…
Ağlamak istiyorum…

Dördüncü nefes…
Ağlıyorum işte…

Beşinci nefes…
Gözlerimden acımla birlikte akıyor yaşlar…

Altıncı nefes…
Artık susmak istemiyorum…

Yedinci nefes…
Konuşmaya başladım bile…

Sekizinci nefes…
Git lütfen…
Giderken sessiz ol ama…

Dokuzuncu nefes…
Yalnız kalmalıyım…

Onuncu nefes…
Problemler çözümü içinde taşır hadi onu bulalım şimdi…

On birinci nefes…
Ama önce asıl problemi bulalım…

On ikinci nefes…
Hadi bul şu problemi…

On üçüncü nefes…
Buldum galiba…

On dördüncü nefes…
Hadi beni öldürsene…

On beşinci nefes…
Biraz daha yanayım…

On altıncı nefes…
Zerrem kalmamalı yanmayan..

Ve son nefes…
Aman Allahım bu küller ben miyim?

İşte böyle bitmeli o sigara… Ve ben yanıp küle dönmek istiyorum işte böyle… Hikayedeki gibi olmalı… Küllerimden yeniden doğmalı…

Aklımda çekip gitmeler var şu günlerde…
Tüm yolları tıkadığımı zannederken bir film afişinde gördüm gitmelerimi…

Film gibi gerçek hayatlarda masalsı küllerden yeniden doğmak isteğimi gördüm…

Gitmelerim…
Çekip gitmelerim…

Yanmalarım…
Tek zerrem kalmayana dek yanmalarım…

Doğmalarım…
Küllerimden masalsı doğmalarım…

Gitmelerim…
Ve güllerin içinden ve küllerin içinden dönüp gelmelerim