Rukad.Biz

Sen Kelimelere Sığdıramadığım…

RuK — Sat, 16 Jan 2010 18:27:56 +0000

Sen kelimelere sığdıramadığım, Hangi ara bu kadar büyüdün içimde, Hangi ara dışarı taşar oldun gözlerimden. Hangi ara tohumunu bıraktın kalbimin en derinine yeşersin diye, Hangi ara beynime hakim oldun her şeyi sende unutturacak kadar. Hangi ara aklıma yerleştin her şeyi senle özdeşleştirecek kadar. Her şeyi sen sanıy…orum, her sesi sen diye duyuyorum. Her güzelliği senin gözlerinden görüyorum… Dün içimde büyüdün büyüdün bahar dalları gibi tüm mavileri sardın. Bir kolun ruhumda, bir kolun bedenimde, bir kolun yollarımda, bir kolun gördüklerimde. Kalbim sendin zaten. Dün yer gök sendin. Dün duyduğum her ses beni çağıran sesindi kalbine. İçine aldın sardın sarmaladın… Ben bir kez daha bir kez daha aşık oldum sana… Bunun nedeni, niçini yok. Bunun mantıksal bir karşılığı yok. Bunun anlamlandıracağım şekli, şemali yok. Bu başka bir şey.. tanımsız. Baştan beri en baştan beri ruhum buluşuyor seninle bilincimin dışında. Hala seninle yaşıyorum beni aldığında yanına anlamadığım anlamlandıramadığım biçimde. Hala, seni düşündüğümde sen düşüyorsun her yanıma…

Sen & Ben

RuK — Sat, 16 Jan 2010 18:26:02 +0000

Sen: Sevgisin yüreğimde taşıdığım
Sen: Gül goncasısın her
gün kokladığım
Sen: Yüreğimde yanıveren ateşsin
Sen: Yüzüne bakmaya
doyamadığım

Ben: Bütün sevgimi sana vereceğim
Ben: Yollarına gülleri
sereceğim
Ben: Yüzünü bir gün bile göremezsem
Ben: Senin için mecnuna
döneceğim

Sen: Karlı dağlarımda açmış çiçeksin
Sen: Çiçekli kırl…arda
ki kelebeksin
Sen: Hiçbir zaman yakalayamadığım
Sen: Eşi bulunmaz kanatsız
meleksin

Ben: Olsam senin için bir bal arısı
Ben: Koynuna girsem bir
gece yarısı
Ben: Konuversem kalbinin üzerine
Ben: Olsam yüreğinin diğer
yarısı.

Sen Nesin,Kimsin Aşk?..

RuK — Wed, 21 Oct 2009 16:46:32 +0000

Pardon..
Bir dakikanı alabilir miyim aşk? Biraz soru sorup susucam Sen öyle yaparmışsın hep kanatırmışsın yarınları Ben insanlara mı sana mı inanıcam?

┼♥┼

Sen varken insanın yanında Melekler tutunurmuş edilen dualara Şiirler sarılırmış yastığa yorgana Ay periye dönermiş bir kelebeğin kanadında Bir rüya olur girermişsin uykuya Sen çok mu güçlüsün aşk?

┼♥┼

Seni yaşadımı insan titrermiş Korkar olurmuş çocuk gibi yalnızlıktan Hep bir resim çizermiş kalbin duvarına Böyle sancılar girer kıvranır ama hiçbirşey diyemezmiş Sonra kururmuş gözleri pınar olup akmaktan.. Senin adın ne aşk? ┼♥┼ Sen varsan.. İki kişi yaşarmış insan Hep iki kişilik düşünür İki kişilik uyur İki kişilik geçermiş yürek köprüsünden Yine iki kişilik büyür İki kişilik ölürmüş Sahi sen kaç kişisin aşk?

┼♥┼

Bazısı günah olurmuşsun Yakarmışsın geceleri Sallandırıp umutları Sokağa atarmışsın insanları Kimide vururmuşsun kalbinden Nefes alamaz tanımaz olurmuş insan dünyayı Kendini sonsuzluğa bırakıp yakarmış yarınları Yoksa sen katil misin aşk?

┼♥┼

Sinema perdesi gibiymişsin Her rolü oynarmışsın Senle güler senle ağlarmış herkes Hiç boş kalmazmış sandalyelerin Mutlaka birinin yüreğini oturturmuşsun kendi seyrini Kimi güler kimi hıçkırırmışsın Bende gelsem Filmin adı ne aşk?

┼♥┼

Sabahları sevmez Geceleri ağlatır Yıldızlar kaydırırmışsın Yürekler kanatır Gözlerde yağmur olurmuşsun Siyahı örtermişsin güneşe Sen gece misin aşk?

┼♥┼

Bazıları gidermişsin sessizce Yada içli içli hıçkırıklarla Bükerek boyunları yetim bırakırmışsın insanı Hiç beklenmedik zaman gelir Alır götürürmüşsün hayelleri Bende geleyim senle Senin evin neresi aşk? ┼♥┼ Bir şiirin üstünde tual olurmuşsun Kelebek kanadına,gökkuşağına bularmışsın kendini Çeşit çeşit çiçek olur Her anlamda çıkarmışsın yüreğe En usta ressam adını boyayamazmış Senin rengin ne aşk?

┼♥┼

Saatlerdir soruyorum Suskunsun deniz gibi Bir taşıp bir duruluyorsun Seyrediyorsun hep deli gibi.. Madem hep konuşmaz Ummadık anda çıkar Umulmadık zaman kaçar İnsanlardan ürkersin Sıkıldım anlatılıpta bilinmemenden Ne olur konuş.. Sen nesin,kimsin aşk?..

O Gidişin…

RuK — Fri, 25 Sep 2009 16:11:28 +0000

Gittin…
Ben, arkandan sadece baktım.
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki…
“Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim” diyecektim sana.
Konuşamadım…

Gittin…
Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım
Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
Ağlayamadım…

Gittin…
Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,
tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.
Anlatamadım…

Gittin…
Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?
Ürperdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini
Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım.

Gittin…
Bir yıkım gibiydi gidişin
Sen adım adım uzaklaşırken benden
Çöküp kaldı bedenim olduğu yere
Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
Kalkamadım…

Gittin…
Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum
Hazırdım gidişine,
Kaçak zamanları yaşıyorduk
Zaman bitecek ve sen gidecektin
Bense, gidişinin ertesi günü
Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.
Başlayamadım…

Gittin…
Bir şey söyledin mi giderken?
“Kal” dememi istedin mi?
Son bir kez “seni seviyorum” dedin mi?
“Bekle beni döneceğim” diye umut verdin mi?
Beynim öylesine uğulduyorduki.
Duyamadım…

Gittin…
Nereye gittiğin önemli değildi
Binlerce kilometre uzakta da olsan,
iki metre ötemde de farketmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım…

Gittin…
Unutulanların arasına katılmalıydım
Anıları bir sandığa koyup
hayatı bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım…

Gittin…
Bir okyanusun ortasında
tek küreği kaybolmuş sandalda
Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.
Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,
Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,
Bil ki; seni Unutamadım…

Ben Hic Sensiz Olmadım ki ..

RuK — Sun, 13 Sep 2009 11:39:11 +0000

Tüm yolları tıkadığımı zannederken bir film afişinde gördüm gitmelerimi…
ßen Hic Sensiz Olmadım ki .. Onları da yok edemem ki…
Her şeyi silsem yok saysam neye yarar?
Çekip gitsem buralardan…
Çekip gitsem her şey geride mi kalacak?
Tüm yükümle gideceğim aslında farkındayım…
Kendimle…

Kişiye kendinden daha büyük yük yoktur sanırım…

Kendimi bırakıp gitsem…
Mümkünse gitsem…
Kendimi o bardaki masada kahvemle ve Ahmet Altan’la bırakıp gidebilseydim yanıma da sadece sigaramı ve özbenliğimi alabilseydim…
İşte o zaman çekip gitmelerim ne güzel olurdu…

Durağan bir otel odasında hareket halinde bir sigaranın dumanıyla…
İşte ilk nefes…
Çok acı çekiyorum ben…
Ardından ikinci nefes…
Evetttt çokkk acıyor içim…

Üçüncü nefes…
Ağlamak istiyorum…
Dördüncü nefes…
Ağlıyorum işte…

Beşinci nefes…
Gözlerimden acımla birlikte akıyor yaşlar…
Altıncı nefes…
Artık susmak istemiyorum…

Yedinci nefes…
Konuşmaya başladım bile…

Sekizinci nefes…
Git lütfen…
Giderken sessiz ol ama…

Dokuzuncu nefes…
Yalnız kalmalıyım…
Onuncu nefes…
Problemler çözümü içinde taşır hadi onu bulalım şimdi…

On birinci nefes…
Ama önce asıl problemi bulalım…

On ikinci nefes…
Hadi bul şu problemi…

On üçüncü nefes…
Buldum galiba…

On dördüncü nefes…
Hadi beni öldürsene…

On beşinci nefes…
Biraz daha yanayım…

On altıncı nefes…
Zerrem kalmamalı yanmayan..

Ve son nefes…
Aman Allahım bu küller ben miyim?
İşte böyle bitmeli o sigara… Ve ben yanıp küle dönmek istiyorum işte böyle… Hikayedeki gibi olmalı… Küllerimden yeniden doğmalı…

Aklımda çekip gitmeler var şu günlerde…
Tüm yolları tıkadığımı zannederken bir film afişinde gördüm gitmelerimi…

Film gibi gerçek hayatlarda masalsı küllerden yeniden doğmak isteğimi gördüm…

Gitmelerim…
Çekip gitmelerim…

Yanmalarım…
Tek zerrem kalmayana dek yanmalarım…

Doğmalarım…
Küllerimden masalsı doğmalarım…

Gitmelerim…
Ve güllerin içinden ve küllerin içinden dönüp gelmelerim

Sen ve Ben

KaD — Mon, 17 Aug 2009 17:25:31 +0000

Sen: Sevgisin yüreğimde taşıdığım

Sen: Gül goncasısın her gün kokladığım

Sen: Yüreğimde yanıveren ateşsin

Sen: Yüzüne bakmaya doyamadığım

Ben: Bütün sevgimi sana vereceğim

Ben: Yollarına gülleri sereceğim

Ben: Yüzünü bir gün bile göremezsem

Ben: Senin için mecnuna döneceğim

Sen: Karlı dağlarımda açmış çiçeksin

Sen: Çiçekli kırlarda ki kelebeksin

Sen: Hiçbir zaman yakalayamadığım

Sen: Eşi bulunmaz kanatsız meleksin

Ben: Olsam senin için bir bal arısı

Ben: Koynuna girsem bir gece yarısı

Ben: Konuversem kalbinin üzerine

Ben: Olsam yüreğinin diğer yarısı.

SANA AKIYORUM

RuK — Fri, 07 Aug 2009 11:54:08 +0000

Sana akıyorum, hiçbir şey bu akışı geri çeviremiyor. Çünkü sen her taraftasın. Sağımda, solumda, arkamda, karşımda. Ne yana dönsem, ne yana yol almaya kalksam ulaşılacak her noktada sen duruyorsun.
Sana akıyorum, çünkü senin yolunda yürüyorum. Önüme çıkan hiçbir sapak, hiçbir kavşak ilgilendirmiyor beni. Yürümenin en zor olduğu yol bu belki de. Ama tozundan, toprağından, çakılından, çalısından şikayetçi değilim ben bu yolun. Sana ulaşmak için attığım her adımla mutlu oluyorum.
Sana akıyorum, çünkü hayatın akışı kadar doğal sana akışım. Doğa, her cinsin yaşayabilmesi için nasıl kurallar koymuşsa, benim yaşamamın da var olmamın da kuralı sensin.
Sana akıyorum, çünkü sesin de cismin de kuşatmış durumda beni. Senin kuşatmana karşı savunma yapmıyorum. Kalemin bütün kapıları açık. Yıkıcı bir kuşatma olmadığını biliyorum. Böyle bir teslimiyet rahatsız etmiyor beni.
Sana akıyorum, çünkü yüzüne, gözlerine, ellerine baktıkça kendimi görüyorum. Sesine yüklediğin gizli anlamları çözerken hep kendimden bir şey buluyorum.
Sana akıyorum, çünkü paylaşacak daha çok şeyimiz var. Bugüne kadar paylaştığımız her şey, daha sonra paylaşacaklarımızın da habercisi. Hayatın herhangi bir yerinde bir çiçeği birlikte tutup, birlikte koklamak, sonra o kokunun bize verdiği hazla sıkı sıkı sarılmak istiyorum sana.
Sana akıyorum, çünkü bir insanı tutkuyla, beklentisiz, delice sevmenin ne anlama geldiğini biliyorum. Birini böyle seveceksem, bu sadece sen olmalısın.
Sana akıyorum, çünkü seninle yaşamak sonu hiç gelmeyecek bir şölene benziyor. Bu şölenin tadını çıkarıyorum. Böylesine keyifli, böylesine eğlenceli bir şöleni yarıda bırakıp gitmek istemiyorum.
Sana akıyorum, çünkü ‘hayatın uslanmaz ruhusun’ sen. İşte ben bu ruha aşığım aslında. Seninle yenileniyorum, seninle yüreğime çöreklenmiş ne kadar kötülük varsa arınıyorum.
Sana akıyorum. Bütün coşkumla… Aşka dair ne varsa benimle birlikte onlar da akıyor sana. Benim gibi coşkun bir denizi aktığı yolu çok iyi bilen bir ırmağa çevirebilecek tek güç sendin. Orada kal. Ayrılma yolumun üzerinden. Sana ulaşamasam da bu yolda olmak bile yeterli bana.

Vazgeçilmezimsin…

RuK — Fri, 07 Aug 2009 11:41:33 +0000

İnsanın içine işleyen bir ayaza ev sahipliği yapan kış sabahında, seni düşündüğümde içime yayılan sıcaklığın, dışarıdaki iki metre karı bile eritebileceğini düşünüyorsam…

Uykudan yüzümde mutlu bir gülümseme ile kalkıp benimle birlikte uyanan güne senin adını veriyorsam…

Evimin bütün duvarlarında senin yüzünü görüp, bana baktığını hissediyorsam…

Ve bu beni her gün hep aynı şekilde heyecanlandırıyorsa…

İçtiğim çayın şekeri, sigaramın dumanı, kahvaltımın her lokması sen oluyorsan…

Sokakta bana bakan her insan, yüzümdeki tarifsiz sevinci görüp hayrete düşüyorsa…

Sevdiğin şarkıyı defalarca başa alıp bıkmadan defalarca dinleyebiliyorsam…

O şarkının her sözüne seninle ilgili ayrı bir anlam yüklüyorsam…

Yüzlerce kişinin arasında bile kadehimi sadece senin şerefine kaldırıyorsam…

Başımı döndüren şeyin aslında içki değil, sana olan aşkım olduğunu biliyorsam…

Yorucu bir günün sonunda ufacık bir sözünle, bir gülüşünle uzun bir tatilden dönmüş gibi enerji doluyorsam…

Ve o enerjiyle hiç uyumadan günlerce çalışabileceğimi duyumsuyorsam…

Gün boyu saatleri, dakikaları sayıp ‘Neden geçmiyor bunlar’ diye hayıflanıyorsam…

Ve hep seninle buluşacağımız anı bekliyorsam…

Kitap okurken seni düşünmekten kendimi alamayıp aynı satırı defalarca tekrar ediyorsam…

Sonra sana bunu anlattığımda birlikte ne kadar güleceğimizi düşünüp keyifleniyorsam…

Seninle ilgili planlar yapıyorsam…

Sadece varsayımlara dayalı olsa bile o planları mükemmelleştirmek için her ayrıntının üzerinde dakikalarca düşünüyorsam…

İzlediğim filmdeki başrol oyuncularının yerine kendimizi koyup ‘Biz olsaydık böyle yapardık’ diyorsam…

Yüzyıllardır sevgililerin kullandıkları klasik sözcüklerin benim duygularımı anlatmaya yetmediğini fark ediyorsam…

Yine de bunları söylemekten hiç ama hiç bıkmıyorsam…

Aşkımın coşkusunu sana yansıttığımda senin de bana aynı coşkuyla karşılık vereceğini biliyorsam…

Kahkahanın en güzelini seninle atacağımı, yemeğin en güzelini seninle yiyeceğimi, içkinin en keyiflisini seninle içeceğimi düşünüyorsam…

‘Hayatının en anlamlı şeyi ne’ diye sorduklarında tereddüt bile etmeden senin adını verebiliyorsam…

Sen benim için vazgeçilmez olmuşsun demektir…

RuKaD 10. Ay’ında !!1

KaD — Thu, 06 Aug 2009 15:19:05 +0000

GİTTİN

RuK — Tue, 04 Aug 2009 16:22:30 +0000

Gittin…Ben arkandan sadece baktim.Oysa soyleyecek o kadar cok seyim vardi ki…“Gidersen, iyiye dair ne varsa içimde yitirecegim hepsini.Gidersen, sönecek içimdeki ates ve bir daha hiç kimse yakamayacak.Gidersen karanliga mahkum edeceksin günlerimi.O karanlikta yolumu kaybedecegim“diyecektim sana.Konusamadim…

Gittin…Gidisini görmemek için gözlerimi kapattim.Öylesine acidi ki içim, tutup koparsalardi kolumu, bacagimi bu kadar aci duymazdim.Acim yas olup akmaliydi gözlerimden.Aglayamadim…

Gittin…Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa.Tutkum seninle olmakti, tutkum teninde erimek, tutkum hayati seninle, sadece seninle paylasmakti.Anlatamadim…

Gittin…Gidisini önlemek için tutmak vardi ellerinden.Ellerim degil miydi her dokunusumda seni ürperten? Ürperirdin yine biliyorum.Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdigin bütün cesaretin kaybolurdu.Tutamadim…

Gittin…Bir yikim gibiydi gidisin.Sen adim adim uzaklasirken benden, çöküp kaldi bedenim oldugu yere.Nice terkedilislere dayanan bu yürek bu kez yenilmisti.Bu kadar zayif degildim ben, kalkmaliydim.Kalkamadim…

Gittin…Oysa geldigin gün gidecegini biliyordum.Hazirdim gidisine.Kaçak zamanlari yasiyorduk.Zaman bitecek ve sen gidecektin.Bense gidisinin ertesi günü hayatima kaldigim yerden yeniden baslayacaktim.Baslayamadim…

Gittin…Bir sey söyledin mi giderken? `Kal`dememi istedin mi? Son bir kez`seni seviyorum`dedin mi? `Bekle beni döneceğim`diye umut verdin mi? Beynim öylesine ugulduyordu ki…Duyamadim…

Gittin…Nereye gittigin önemli degildi.Binlerce kilometre uzakta da olsan, iki metre ötemde de farketmiyordu.Artik yoktun ve asil bu düsünce beni felç ediyordu.Kurtulmaliydim.Kurtulamadim…

Gittin…Unutulanlarin arasina katilmaliydin.Anilari bir sandiga koyup hayati bir yerinden yakalamaliydim.Bu ask noktalanmaliydi, bu sevdadan vazgeçmeliydim.Yapamadim…

Gittin…Bir okyanusun ortasinda tek küregi kaybolmus sandalda dev dalgalarla bogusan bir denizciyim simdi.Bil ki sevmekten vazgeçmedim seni, bil ki seninle birlikte sevdani da tasiyacagim yüregimde.Bil ki seni…Unutamadim…

_–Sen Gittin Ben Bittim–_